14. கர்மா - (சிறுகதை)

14. கர்மா  - (சிறுகதை) 

வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்

மாலாவின் நினைவுத் திரையில் பழங்கால நினைவுகள் தோன்றிக்கொண்டிருந்தன. அன்று நடந்த விடயங்களை அவளால் அப்படி இலேசாக மறந்துவிட முடியாது. திருக்குறள் ஸ்டைலில் பிளேஷ்பேக்கை இரண்டு வரிகளில் நினைக்க முடியுமா என்ன? மாலா அந்த நாள் நினைவுகளில் மூழ்கிப் போனாள்.

00000

பத்மசீலன் - சங்கீதா தம்பதியினருக்கு சீலா, மாலா என்று இரண்டு பெண் பிள்ளைகள் மட்டுமே இருந்தார்கள். பத்மசீலன் மொத்த வியாபாரம் செய்து வந்தார். அவருக்கு ஆண் பிள்ளைகள் இல்லை என்பது ஒரு மனக் குறையாகவே இருந்தது. இருந்தாலும் சங்கீதா தனது கவலையைக் காட்டிக்கொள்ளாமல், "என்னங்க நீங்க.. இந்த வயசிலயும் ஆண் பிள்ளைகள் இல்லை என்று தேவவையில்லாமல் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறீங்க. மகள்கள் இரண்டு பேரையும் கலியாணம் கட்டிக்கொடுத்தால் எங்கள் வீட்டுக்கு வருகின்ற மருமகன்களை நீங்கள் மகன்களாகப் பார்த்துக்கொண்டால் உங்கள் பிரச்சினை முடிந்துவிடும்.." என்று அவரைச் சமாதானப்படுத்துவாள்.

பத்மசீலன் இரண்டு மகள்களுக்கும் நல்ல வரன்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். அதில் மருமகனாக வர நினைப்பவர்கள் எல்லோருக்கும் பத்மசீலன் வசித்து வந்த இரண்டு தட்டு மாடி வீடே கண்களில் மின்னிக்கொண்டிருந்தது. அந்த அழகான வீட்டை முழுமையாக சீதனமாகப் பெற்றுக் கொள்வதே பல மாப்பிள்ளைமாரின் குறிக்கோளாக இருந்தது.

கடைசியாக மாலாவின் அக்கா, சீலாவுக்கு நரேன் மாப்பிள்ளையாக வந்து சேர்ந்தார். நரேன் உண்மையில் ஒரு அப்பாவி. அவன் சில பல வியாபாரங்களைச் செய்து வந்தான். நரேன் சீதனம் பெற வேண்டும் என்ற நோக்கில் சீலாவைத் திருமணம் முடிக்கவில்லை. ஆனாலும் மாமனார் வீட்டில் அரைவாசியை சீலாவின் பெயருக்கு சீதனமாக எழுதிக்கொடுத்தார். காலம் தன்பாட்டில் போய்க்கொண்டிருந்தது. சீலாவுக்கும் இப்போது ஆணும் பெண்ணுமாக இரண்டு பிள்ளைகள். நரேன் - சீலா தம்பதிகள் யாருக்கும் எந்தத் தொல்லையுமில்லாமல் அந்த மாடி வீட்டில் வசித்து வந்தார்கள். மாமனாரின் எதிர்பார்ப்புப் போல, மருமகனாக அல்லாமல் மாமனாரின் மகனாகவே நரேன் நடந்துகொண்டார்.

 
இதற்கிடையில் மாலாவுக்கும் பல வரன்கள் பார்த்தாயிற்று. அதில் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துப் பட்டம் பெற்று, அரச அலுவலகத்தில் நிர்வாக உத்தியோகத்தராகப் பணிபுரியும் ரவியை மிகவும் கஷ்டப்பட்டுப் பேசி முடித்தாயிற்று. ரவியின் குடும்பத்தினர் நல்லவர்கள். கலியாணப் பேச்சுவார்த்தையின் போது சீதனம் ஆதனம் என்று ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசவில்லை. அதனால் மாலாவின் பெற்றார், ரவியும் அப்படித்தான் நல்லவனாக இருப்பான் என்றே நம்பினர்.

 
ரவி படித்த மாப்பிள்ளை என்பதால் தனது கடைசி மகள் மாலாவின் திருமணத்தை ஜாம் ஜாம் என்று பெரிதாகச் செய்தார்கள். ஊரார், உறவினர்கள் என்று யாரையும் விடாமல் திருமணத்துக்கு எல்லோரையும் அழைத்திருந்தார்கள். திருமண விருந்தும் உயர் ரகத்திலேயே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. வந்தவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் பிரத்தியேகமான அன்பளிப்புப் பொதியொன்றையும் வழங்கி வைத்தார்கள் மாலாவின் பெற்றார். திருமணத்திற்கு வந்திருந்தவர்கள் எல்லோருக்கும் அவர்களைப் புகழ்ந்து தள்ளினார்கள்.

முதல் நாளே மாலாவுக்கு, ரவி கொஞ்சம் கடுமையான பேர்வழி என்ற விடயம் விளங்கியது. இருந்தாலும் அவள் தனது பெற்றாரிடம் அதைப்பற்றி ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. கௌதம் மேனன், மணிரத்தினம் படங்களில் வரும் ஸ்டைலில் 'பிக்கப் லைன்' எல்லாம் பேசி ரவியைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக்கொள்ளத் தெரியாமல் விழித்தாள் மாலா.

 
ஒரு வருடம் கடந்து சென்ற நிலையில் ரவி - மாலா வாழ்ந்ததற்கான அடையாளமாக அழகான பெண் குழந்தையொன்றைப் பெற்றெடுத்தாள். ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்து தனக்கு பெண் குழந்தைதான் கிடைத்தது என்பதைத் தெரிந்து கொண்ட ரவியின் முகம் கடுப்பாக மாறியது. தனக்கு எந்த சம்பந்தமுமில்லாமல் மனைவி பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தது போல அவன் தனது கோபத்தை மனைவிக்கு வெளிக்காட்டினான்.

 
"ஆண் குழந்தையோ, பெண் குழந்தையோ இறைவன் தந்துள்ள அன்பளிப்பை சந்தோசமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமே.." என்று மாலா தயங்கியபடியே ரவியிடம் கூறினாள்.

ரவியோ முகத்தை வேறு பக்கமாகத் திருப்பிக்கொண்டு ஒன்றும் பேசாமல் சென்றுவிட்டான். காலம் அதன் போக்கில் சென்று கொண்டிருந்தது. மாலா இரண்டாவது குழந்தையாகவும் பெண் குழந்தையையே பெற்றெடுத்தாள். ரவிக்கு கடுமையான கோபம். இம்முறையும் தோற்றுப் போன ஒரு உணர்வில் அவன் இருந்தான். இப்போது தனது கோபத்தை மாமனார் மாமியாருக்கும் கொஞ்சம் விளங்கும்படி காட்டிவிட்டான். சம்பளத்தில் மனைவிக்கு கொடுக்கும் காசை ஒழுங்காகக் கொடுக்காமல் குறைத்துக்கொண்டான். இரண்டு பிள்ளைகளுக்கும் பால்மாப் பெட்டிகளை வாங்குவதற்கு தனது தந்தையாரிடம் காசு கேட்க வெட்கப்பட்டாள் மாலா. வேறுவழியில்லாமல் தனதும் பிள்ளைகளதும் அத்தியாவசியத்  தேவைகளுக்கு காசு இல்லாமல் தந்தையின் தயவையே நாடி நின்றாள் அவள். பத்மசீலனும் தனது பாசத்துக்குரிய செல்ல மகள் மாலாவின் வாழ்க்கையை நினைத்து எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக்கொண்டார். மாலாவின் தாய் மிகுந்த கவலையோடு கண்கள் கலங்கிப் போனார்.

இறைவனின் சோதனை யாரைத்தான் விட்டது. மூன்றாவதாகவும் மாலா அழகானதொரு பெண் குழந்தையையே பெற்றெடுத்தாள். இதனைக் கேள்விப்பட்ட ரவி இந்த முறை ஆஸ்பத்திரிக்குச் சென்று மாலாவையும் குழந்தையையும் பார்க்கவில்லை. பெண் குழந்தைகளை ஒரு அபசகுனமாகவே பார்த்தான் அவன். தனது செல்வம் முழுவதையும் ஏப்பமிட இந்தப் பெண் குழந்தைகள் பிறந்துள்ளார்கள் என்றே ரவி நினைத்தான் போலும். மனைவிக்கு நேரடியாகக் காட்டி வந்த கோபத்தை இப்போது மாமனாருக்கும் முழுமையாகக் காட்டி நின்றான் அவன். தனக்கு சீதனமாகத் தந்தது போதாது என்று கூறி இன்னும் ஒரு வீட்டைச் சொந்தமாக வாங்கித் தரும்படி இம்முறை மாமனாரை எச்சரித்தான். மாலாவின் முழுக் குடும்பத்தவர்களும் மிகவும் கவலையோடு இருந்தார்கள். அவர்கள் எல்லோருக்கும் ரவியைச் சமாளிப்பது ஒரு பெரிய சவாலாகவே இருந்தது.

 
நான்காவது தடவையாகவும் மாலா கர்ப்பமானாள். இந்த முறை ரவி, மாலாவின் கர்ப்பத்தைக் கலைக்கும்படி வற்புறுத்தி நின்றான். செய்வதறியாமல் மாலா தடுமாறினாள். தனது தாயிடம் விபரத்தைக் கூற, தாயார் இரகசியமாக மாலாவுக்கு ஒரு விடயத்தைச் சொன்னார். தாயார் சொல்லித் தந்த விடயத்துக்கு ஒப்ப கொஞ்ச நாளைக்காவது ரவியுடன் சண்டையில்லாமல் வாழலாம் என்று அமைதியாக இருந்தாள் மாலா. நான்கு மாதங்கள் கடந்த நிலையில் இந்த விடயத்தை ரவியிடம் மறைக்க முடியவில்லை. நடப்பது நடக்கட்டும் என்று அவள் மௌனமாக இருந்தாள். இதற்கிடையில் மூடிமறைத்த பரம இரகசியத்தைக் கண்டுபிடித்த ரவி, தனக்குத் தெரிந்த ஒளடதங்களையெல்லாம் மாலாவுக்கு வாங்கிக் கொடுத்தான். மாலா குடிப்பது போல பாசாங்கு செய்தாள்.

 
ரவியோடு வாழ்ந்த இந்த நாட்களில் தினந்தோறும் ஒரு பூகம்பமே வெடிக்கும். இந்த நாட்களை அவ்வளவு இலேசாக மாலா மறந்திருக்கமாட்டாள். இது அவளுக்கு ஒரு நரக வாழ்க்கையாகவே அமைந்தது. வயிற்றிலிருக்கும் குழந்தையோடு எஞ்சிய ஆறு மாதங்களையும் அடிதடியோடு கடந்துவிட்டாள் மாலா. அவளின் கண்ணீருக்குக் கிடைத்த பரிசாக இந்த முறை ஒரு அழகான ஆண் வாரிசு கிடைத்திருந்தது. தகவலறிந்த ரவி ஆஸ்பத்திரிக்கு துள்ளிக்குதித்து ஓடோடி வந்தான். குழந்தைக்குத் தேவையான சகல பொருட்களையும் வாங்கிக் கொடுத்தான்.

00000

மாலாவின் பெண் குழந்தைகளான சுமதி, சுபா, மித்ரா ஆகிய மூவரும், ஆண் குழந்தை ஆனந்தனும் இப்போது வளர்ந்துவிட்டார்கள். தனது பெற்றோர்கள் இருவரையும் திடீர் விபத்தொன்றில் இழந்துவிட்ட மாலா மிகவும் மனமுடைந்து போனாள். ரவிக்கும் அது கொஞ்சம் மனக் கவலையாகவே இருந்தது. ஏனென்றால் ரவியின் சம்பாத்தியத்தை எதிர்பார்க்காமல் தமது பேரப் பிள்ளைகளுக்காக பாட்டன், பாட்டி இருவரும் கணக்குப் பார்க்காமல் செலவழித்துள்ளார்கள். தேவைப்படுகின்ற எல்லாப் பொருட்களையும் வாங்கிக் கொடுத்திருந்தார்கள். அவர்களும் தனது அப்பாவிடம் கேட்காமல் பாட்டனிடமே எதையும் கேட்டு வாங்கியிருந்தார்கள். திடீர் விபத்தில் இறந்துவிட்ட பாட்டன், பாட்டிக்காக எல்லாரும் மனம் உருகி நின்றார்கள்.
இப்போது சுமதியும் இருபத்திரண்டு வயதைக் கடந்து கொண்டிருந்த நிலையில் அவளுக்கு வரன் பார்க்க வேண்டிய தேவை ரவிக்கு ஏற்பட்டது. இக்காலங்களில்தான் தனக்கு யாருமே உதவிக்கு இல்லாத நிலையை ரவி முதன் முதலாக உணர்ந்தான். காலம் உருண்டோடியது. "கர்மா" யாரைத்தான் விட்டது.

மூத்த மகள் சுமதிக்கு பேசிவரும் மாப்பிள்ளைகள் சீதனமாக முழு வீடு வேண்டும் என்றும், இருபத்தைந்து பவுண் நகைகள் வேண்டும் என்றும் ஒவ்வொன்றாகக் கேட்டு நின்றார்கள். ரவிக்கு உள்ளுக்குள் ஏதோ செய்தது. ஆனால் அது என்னவென்று இனம்புரியவில்லை. மிகவும் கவலையோடு இருந்தான். அலுவலகத்தில் ஐந்து வருட காலங்களுக்கு ஷலோன்| போட்டு தனது வீட்டுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் (மாமனாரோடு ஒரு காலத்தில் சண்டையிட்டு வாங்கியெடுத்த) காணியில் ஒரு வீட்டைக் கட்டினான். வீட்டைக் கட்டி முடிப்பதற்கு முன்பே எடுத்திருந்த ஷலோன்| முடிவடைந்துவிட்டது. வாழ்க்கைச் செலவுகள் கூடியிருந்த இந்தக் கால சூழ்நிலையில் ஐந்து பவுண் நகைகளைச் செய்துகொள்வதே பெரும் திண்டாட்டமாக இருந்தது. இதில் மாப்பிள்ளைமார் கேட்பது போல இருபத்தைந்து பவுண் நகைகளைச் செய்வதற்கு காசுக்கு எங்கே போவேன் என்று ரவி தனக்குள் ஆதங்கப்பட்டுக்கொண்டான்.

 
தனது எல்லா நண்பர்களிடமும் சிறு சிறு உதவிகளைக் கேட்டு ஒருமாதிரி ஐந்து பவுண் தங்க நகைகளையும் செய்து வைத்தான். இப்போதுகளில் ரவி, மாலாவோடு சண்டை பிடிப்பதில்லை. தனது மனக்கவலைகளை அவளிடமே கொட்டித் தீர்ப்பான். அவளும் ஆயிரம் இருந்தாலும் தனது கணவன் தானே என்று ரவிக்கு மிகவும் ஆறுதலாக இருப்பாள். ரவியை மிகவும் அன்போடு கவனித்துக்கொள்வாள்.

ரவி தனது குடும்பத்தவர்களிடம் கேட்டுப் பார்த்ததில் அவனுக்கு மூன்று இலட்சங்கள் காசு கிடைத்தது. பல்வேறு சிரமங்களுக்கு மத்தியில் சுமதிக்கு ஒரு மாப்பிள்ளையைத் தேடிப் பிடித்தார். கலியாணத்தையும் சிறிதாகவே செய்து முடித்து ரவி நிம்மதிப் பெருமூச்சுவிட்டார்.

இனி அடுத்த மகள் சுபாவுக்கும், கடைசி மகள் மித்ராவுக்கும் வரன்கள் பார்க்க வேண்டும். பொறுப்பான ஒரு தந்தையாக ரவி யோசித்துக்கொண்டிருந்தார். தனது பழைய கால நினைவுகள் தனக்குள் ஞாபகம் வரும் போது ரவியின் மனம் கூனிக்குறுகும். முன்னைய காலங்களில் தான் மாமனாரோடும் மனைவியோடும் நடந்துகொண்ட விதத்தை நினைத்து இப்போதுகளிலெல்லாம் ரவி மிகவும் கவலைப்படுவார். விடுமுறை நாட்களில் அதிகமான நேரத்தை கோவிலிலேயே கழிப்பார். காலச்சுழற்சியில் "கர்மா" தன்னையும் சுற்றிவருகிறது என்பதை அவர் இப்போது நன்றாகவே உணர்ந்துகொண்டார்!

வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்