13. தெளிவு - (சிறுகதை)

13. தெளிவு - (சிறுகதை) 

வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்

ஆமினாவின் சின்ன மனதில் குடிகொண்டிருந்த ஏக்கம் இப்போதுதான் கொஞ்சங்கொஞ்சமாகத் தீர்ந்திருந்தது. அதற்காக அவளது தாய் கரீமா மிகவும் சிரமப்பட வேண்டியிருந்தது. ஆமினாவின் ஏக்கத்துக்குக் காரணம், பக்கத்து வீட்டில் குடியிருந்த கரீமாவின் தோழியான ஆத்திகா தன் குடும்பம் சகிதம் வெளிநாட்டுக்கு குடிபெயர்ந்து சென்றமைதான்.

 

00000

ஆத்திகா, கரீமாவின் மிக நெருங்கிய தோழி. இருவரும் அருகருகே வீடு வாங்கி தமது நட்பை விரிவுபடுத்திக்கொண்டார்கள். ஆத்திகா புதிதாக மணமானவள். அவளுக்கு குழந்தைகள் என்றால் உயிர். எனவே தனது நண்பியின் மூன்றே வயதுக் குழந்தை ஆமினாவைக் குளிப்பாட்டுவது, தலை சீவி விடுவது, கடைகளுக்கு அழைத்துச் செல்வது எல்லாம் ஆத்திகாதான். யாராவது பார்த்தால் ஆமினா, கரீமாவின் குழந்தையா? அல்லது ஆத்திகாவின் குழந்தையா? என்று சந்தேகப்படுவார்கள்.

கரீமாவுக்கும் இது கொஞ்சம் ஆச்சரியமாக இருந்தாலும் தோழி ஆத்திகா, தனது குழந்தையுடன் இவ்வளவு பாசம் வைத்துப் பழகுறாளே என்று மனம் பூரித்துப் போவாள். ஒருநாள் ஆமினாவை சாப்பிட அழைத்தாள் கரீமா. ஆனால் தனக்கு பசியில்லை என்று கூறிவிட்டு ஆத்திகாவின் வீட்டுக்கு போய்விட்டாள் ஆமினா.

சிறிது நேரம் கழித்து கரீமா, ஆத்திகாவின் வீட்டுக்குப் போனாள். அங்கே ஆமினாவிடம் ஆத்திகாவும் மழலை போல பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

"ஆமினா குட்டி ஓடி வாங்க. ஆண்ட்டி மம்மா தீத்துறேன்.."

"வாணாம் ஆத்திகா ஆண்ட்டி.."

"என்ட செல்லம் தானே நீங்க.. நான் சொன்னா கேப்பீங்க தானே.."

"வாணாம்.."

"ஐ லவ் யூ டா செல்லம்.. ஓடி வாங்க.. ஆ காட்டுங்க.."

"ஐ லவ் யூ டூ ஆண்ட்டி.."

எந்தவித மறுப்பும் இன்றி ஆமினா ஆத்திகாவின் அருகே சாப்பிடச் சென்றாள். ஆமினாவின் நெற்றியில் அழுத்தி முத்தமிட்டபடி ஆத்திகா ஊட்டிவிட்டாள்.

 
ஆத்திகா ஆங்கில மொழி மூலம் கல்வி கற்றவள். ஆனால் எந்தவித பந்தாவோ, பெருமையோ இல்லாமல் வெகு சாதாரணமாக இருப்பாள். அவளுடன் ஆமினா மழலை ஆங்கிலத்தில் பேசுவாள். ஐ லவ் யூ என்ற சொல் ஆத்திகாவைப் பொறுத்தளவில் அதி உன்னதமான பாசத்தின் வெளிப்பாடு. நமது சமூகத்தில் அது வித்தியாசமாகப் பார்க்கப்படுகின்றது. ஆனால் மேலைத்தேய நாடுகளில் தாய் மீது பாசத்தை வெளிப்படுத்தவும், தந்தை மீது பாசத்தை வெளிப்படுத்தவும், உறவினர்கள் மீதான பாசத்தை வெளிப்படுத்தவும் இந்த ஒரே வசனத்தைத்தான் பயன்படுத்துகின்றனர்.

 
ஆத்திகா எவ்வளவு அன்பாக நடந்துகொள்கின்றாள்? அவளது அன்பான அணுகுமுறையால் ஆமினாவின் செயற்பாடுகளிலும் மாற்றம் தெரிந்தது. கரீமா தன் மகள் ஆமினா மீது உயிரையே வைத்திருந்தாள். ஆத்திகாவும் அதே பாசத்தை காட்டியபடியால் ஆமினா ஆத்திகாவிடமும் மிகவும் அன்பாகப் பழகி வந்தாள். ஆத்திகா தன் மகளை எவ்வளவு அக்கறையாக பார்த்துக் கொள்கின்றாள் என்று சிந்தித்த கரீமாவின் கண்கள் கசிந்தன.

ஆமினா முன்பள்ளிவிட்டு வந்தவுடன் ஆத்திகாவின் வீட்டுக்கு ஓடிவிடுவாள். ஆத்திகாவும் ஆமினாவுக்கென்றே அப்பிள், ஐஸ்கிறீம், யோகட், பிஸ்கட் என்று வகை வகையாக வாங்கி வைத்திருப்பாள். ஆமினாவின் ஓய்வுப் பொழுதெல்லாம் ஆத்திகாவின் வீட்டில் கழியலாயின.

ஆத்திகா தன் வீட்டுக்கு பழங்கள், பிஸ்கட்டுகள் போன்றவற்றை வாங்கும்போது கரீமாவுக்கும் சேர்த்தே வாங்குவாள். கரீமாவும் ஆத்திகாவுக்காக பொருட்களை வாங்குவாள். அவர்களது பாசத்தின் பரிமாற்றம் அது. கரீமாவுக்கு சகோதரிகள் இல்லை. ஆனால் ஆத்திகாவின் அன்பில் கரீமா அந்தக் குறையை உணரவேயில்லை. ஒரு தாய் வயிற்றில் பிறந்த சகோதரிகளைவிட கரீமாவும் ஆத்திகாவும் ஒற்றுமையாக இருந்தார்கள்.

ஆத்திகா எட்டு மாத கர்ப்பிணியாக இருந்தாள். அவளின் உடல் இருக்கும் நிலையில் ஆமினாவைத் தூக்குவது, ஆமினாவுடன் விளையாடுவது எல்லாம் மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது அவளுக்கு. எனவே ஆத்திகாவுக்கு தொல்லை கொடுக்க வேண்டாம் என்று கரீமா, ஆமினாவிடம் கண்டிப்பாகச் சொல்லிவிட்டாள். அதனால் ஆமினா தாயாருக்குப் பயந்து ஆத்திகா ஆண்ட்டியின் வீட்டுக்குச் செல்லவில்லை. ஆனபோதும் ஆத்திகாவுக்கு ஆமினாவை பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை. ஆமினாவின் மழலைப் பேச்சு, குறும்பு இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் போல் இருந்தது. குழந்தை கிடைக்கவிருந்த அவளுக்கு ஆமினா போன்றதொரு குழந்தைதான் வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கியிருந்தது.

 
கர்ப்பவதியான தன் தோழி ஆத்திகாவுக்கு விதவிதமாக சமைத்துக்கொண்டிருந்தாள் கரீமா. அவளருகே வந்த ஆமினா,

"உம்மா ஆண்ட்டிய பாத்திட்டு வருவமா..?"

"மகள் ஆத்திகா ஆண்ட்டிக்கு சுகமில்லதானே? நீங்க அவக்கு கரச்சல் கொடுக்க வாணாம்.."

"................"

"ஏன்ட செல்லக் குட்டிய இன்னொரு நாளக்கி நான் கூட்டிகிட்டுப் போறன். நீங்க அந்திக்கி வாப்பாவோட பீச்சுக்கு போயிட்டு வாங்க.." என்று சமாதானப்படுத்தினாள்.

 
தன் கணவனிடம் ஆமினாவை ஒப்படைத்துவிட்டு ஆத்திகாவுக்கு சமைத்ததை எடுத்துக்கொண்டு சென்றாள் கரீமா.

கரீமாவைக் கண்டதும் கட்டிலில் இருந்து எழ எத்தனித்த ஆத்திகா முடியாமல் மீண்டும் படுத்துக்கொண்டாள்.

"கரீமா! நான் இருக்குற கண்டிஷன்ல என்னால என் வேலயே செஞ்சிக்க முடியல்லடீ. எங்கட உம்மாவும் நீயும்தான் எல்லாம் செய்றீங்க. ஆமினா எங்க? இந்தப் பக்கத்துக்கே காணோம். அவவ பாக்காம இருக்குறது இதவிட கஷ்டம். அவவ அழைச்சிக்கிட்டு வாரியா..?" என்று கேட்டாள்.

"உனக்கு தொல்ல கொடுக்க வாணம் எண்டு நான்தான் வர விடல்ல. சரிடீ. அந்திக்கு கூட்டிக்கிட்டு வாறன். அவவும் உன்ன பாக்கனும்னுதான் அடம்புடிச்சிக்கிட்டு இருக்கிறா.."

கரீமாவுக்கு தன் தோழி பேச்சை மீற முடியவில்லை. ஆமினா அங்கு சென்றால் ஏதாவது இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டே இருப்பாள். சத்தமாக பேசுவாள். பாட்டு பாடிக் காட்டுவாள். அது ஆத்திகாவுக்கு தொல்லை தருமோ என்ற அச்சத்தில்தான் ஆமினாவை இப்போது கூட்டிவரவில்லை. ஆனால் ஆத்திகாவே கூட்டிக்கொண்டு வா என்று சொல்லும்போது மறுக்க முடியுமா?

'ஆமினா மேல் இவவுக்கு சரியான பிரியம். அதேபோல ஆமினாவுக்கும் ஆத்திகா ஆண்ட்டி என்டால் உயிர்தான்' என்றெண்ணியவள் வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டு ஆற அமர மாலையில் ஆமினாவை அழைத்துக்கொண்டு மீண்டும் ஆத்திகாவின் வீட்டுக்குச் சென்றாள்.

ஆத்திகாவைக் கண்டதும் ஆமினாவின் கண்கள் சந்தோசத்தில் அகல விரிந்தன. ஆத்திகாவும் ஆமினாவை இறுக அணைத்து முத்தமிட்டாள்.

 
இந்த அன்பு மாறாமல் நான்கு வருடங்கள் வேகமாக கடந்துவிட்டன. ஆத்திகாவுக்கு அஸ்மா, அரூஸ் என்று இரண்டு குழந்தைகள். அவர்களை வளர்ப்பதில் கரீமாவும் அதிக பங்கெடுத்துக்கொண்டாள். யாருடைய பிள்ளை என்ற பேதமின்றி குழந்தைகள் இரு தாயாராலும் அன்பாக வளர்க்கப்பட்டார்கள்.

 
ஆத்திகாவுக்கு மட்டுமல்லாமல் ஆத்திகாவின் தாயாருக்கும் ஆமினாவை மிகவும் பிடித்துப் போனது. ஆமினா அவரை உம்மும்மா உம்மும்மா என்று பாசத்தோடு அழைக்கும்போது உம்மும்மாவுக்கும் ஆமினா மீது தனிப் பிரியம் ஏற்பட்டது. அதற்கு இன்னொரு காரணம் ஆமினா படிப்பில் கெட்டிக்காரி. அதுமட்டுமல்லாமல் பேச்சுப் போட்டி, பாட்டுப் போட்டி போன்றவற்றிலும் பங்குபற்றி பெரும்பாலும் முதலாமிடத்தை பெற்றுவிடுவாள். ஆமினாவால் அல் குர்ஆனையும் சரளமாக ஓதுவாள். இதற்கெல்லாம் காரணம் கரீமாவினதும், ஆத்திகாவினதும் அயராத உழைப்புதான்.

காலம் தன்பாட்டில் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. ஆத்திகாவின் கணவர் தொழில் செய்யும் கம்பனியால் வெளிநாட்டுக்குச் செல்வதற்கான வசதிகள் செய்து கொடுக்கப்பட்டது. திடீரென அவர்கள் குடும்பமாக மத்திய கிழக்கு நாட்டுக்குச் செல்ல நேரிட்டது. பாசத்தின் முன் பணமெல்லாம் தூசு. ஆனாலும் வாழ்க்கை அதன் போக்குக்கு மக்களை இழுத்துச் செல்வதை யாராலும் மறுக்க முடியாதல்லவா? ஆத்திகா, கரீமாவுக்கு புதிய ரக தொலைபேசி ஒன்றை அன்பளிப்பாக வாங்கிக் கொடுத்தாள். அதில் ஸ்கைப், வைபர், ஐஎம்ஓ போன்ற சொப்ட்வெயர் எல்லாவற்றையும் தரவிறக்கம் செய்திருந்தாள். வெளிநாடு சென்றதும் தனது நம்பரை அறியத் தருவதாகக் கூறினாள்.

"கரீமா! ஆமினாவப் பிரிஞ்சு என்னால இருக்க முடியுமான்னு தெரியலடீ. அவதான் எனக்கு எப்பவுமே முதல் குழந்த. உங்களயெல்லாம் ரொம்ப மிஸ் பண்றேண்டி.." என்றவள் கரீமாவைக் கட்டியணைத்து குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதாள்.

 
ஆத்திகா தேக்கி வைத்த கண்ணீரெல்லாம் கரீமாவின் முதுகில் வழிந்தோடியது. அந்தக் கண்ணீர் ஆத்திகாவின் அன்பைப் பறைசாற்றியது. கரீமாவுக்கும் அழுகை தாங்க இயலவில்லை. பாசமெனும் வேரை இதயத்தை விட்டு யாரோ பலவந்தமாக பிரித்தெடுப்பதான உணர்வு அவளுக்குள். அவர்கள் அழுவதைப் பார்த்த ஆமினாவின் நெஞ்சு விம்மியது. அழுகை வெடித்துக் கிளம்பியது. ஆத்திகா ஆண்ட்டி அவளருகில் இல்லாததை அவளால் கற்பனை செய்து கூட பார்க்க முடியவில்லை.

 

00000

ஆத்திகா சென்று இடைக்கிடை ஸ்கைப் கோல் மூலம் பேசினாள். ஆமினாவும் அவளது பாடசாலைக் கதைகள் எல்லாவற்றையும் ஆத்திகா ஆண்ட்டியிடம் ஒப்புவிப்பாள். உதவிகளுக்கு யாருமற்ற நிலையில் ஆத்திகா வெளிநாட்டில் பிள்ளைகளோடு, வீட்டு வேலைகளையும் கவனிப்பதால் அவளுக்கு நேரமின்மைச் சிக்கல் ஏற்பட்டது. எனவே கோல் பண்ணுவதும் சற்றுக்குறைந்துவிட்டது. எப்போதாவது பேசுவாள். பேசும்போது ஆமினாவை அருகிலிருந்து பார்க்க முடியாததை நினைத்து மனவருத்தப்படுவாள். ஆமினாவுக்கு சொக்லட், பிஸ்கட், டொபி போன்றவற்றை வெளிநாட்டிலிருந்து அனுப்பி வைப்பாள். பாசத்தின் தடயங்கள் பாதை மாறாதிருந்தபோதும் நேரமின்மை அவர்களின் உறவுக்குத் தடையாக இருந்தது.

 
அப்போதுதான் ஆத்திகா குடியிருந்த அதே வீட்டுக்கு ருமைஸா புதிதாக வாடகைக்கு வந்தாள். ஆத்திகா போன்றே சற்று உயரமானவள், அழகானவள். அவளுக்கு ஸாரா, மர்யம் என்று இரண்டு பெண் குழந்தைகள். அவர்கள் ஆமினாவைவிட சிறியவர்கள். ருமைஸாவைப் பார்த்த ஆமினா, தன் ஆத்திகா ஆண்ட்டி மீண்டும் கிடைத்துவிட்டதைப் போன்று உணர்ந்தாள். ஆத்திகா ஆண்ட்டி எவ்வாறு தன்னுடன் பாசமாக நடந்து கொண்டாளோ அதைப்போல ருமைஸா ஆண்ட்டியும் இருப்பாள் என்று ஆமினாவின் சின்ன இதயம் எதிர்பார்த்தது. எனவே பழக்கதோசத்தால் பாடசாலைவிட்டு வந்தால் ருமைஸா ஆண்ட்டியின் வீட்டுக்கு ஓடிவிடுவாள்.

 
"ஆமினா சோறு திண்டீங்களா..||

 
"ஓ ஆண்ட்டி.. ஸாராவும் மர்யமும் எங்க..?"

"அவங்க தூங்குறாங்க. நீங்க போயிட்டு அந்திக்கு வந்து விளையாடுங்க.." என்பாள் ருமைஸா.  

ஆத்திகா ஒருநாளும் ஷஉங்கள் வீட்டுக்கு போங்க..| என்று ஆமினாவுக்குச் சொன்னதில்லை. ஆத்திகாவின் வீட்டுக்கு ஆமினாவும் போவாள். ஆமினா வர வேண்டுமென ஆத்திகாவும் எதிர்பார்ப்பாள். நினைத்த நேரத்தில் உரிமையாகப் போகலாம். வீடு போல உலாவலாம். விளையாட்டுச் சாமான்களை எடுத்து விளையாடலாம். குளிர்சாதனப் பெட்டியிலிருந்து ஐஸ்கிறீம் எடுத்துச் சாப்பிடலாம். ஆனால் அந்த உரிமையை எல்லோரிடமும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்பதை கரீமா ஆமினாவுக்குக் கூறினாள்.

ஆமினா தேடும் அன்பு ருமைஸாவுக்குப் புரியவில்லை. சின்ன மனதின் ஏக்கங்கள் அவளுக்கு விளங்கவில்லை.
இதையெல்லாம் வந்து ஆமினா அழுதவாறே கரீமாவிடம் கூறுவாள்.

"உம்மா ருமைஸா ஆண்ட்டி என்னுடன் இரக்கமேயில்ல.."

"அப்பிடி சொல்லாதீங்க தங்கம்.. ருமைஸா ஆண்ட்டிக்கு வேலதானே.."

"ஆத்திகா ஆண்டிக்கும் வேல தானே? அவ என்னுடன் எவ்வளவு இரக்கம்.."

"ஆத்திகா ஆண்ட்டிக்கு உம்மும்மா உதவி செய்வாங்க. ருமைஸா ஆண்ட்டி தனியத்தானே அவட எல்லா வேலகளயும் செஞ்சிக்கொள்ள வேணும். நீங்க அவங்களுக்கு கரச்சல் கொடுக்க வாணம்.."

 
"..................."

"நல்ல புள்ளதானே. நீங்க உங்கட ஸ்கூல் ஹோம்வேர்க் எல்லாம் நல்லா செய்ங்க.. போங்க தங்கம்.."

கரீமாவுக்குள்ளும் ஆத்திகாவின் பிரிவுத் துயர் படர்ந்திருந்தது. ஆனால் அவள் யதார்த்தத்தை நன்கு புரிந்துகொண்டாள். குழந்தை மனதுக்கு அது புரியாதல்லவா? எனவே கரீமா ஆமினாவுக்கு மிக நீண்ட நேரமாக புரிய வைத்தாள்.

ஆத்திகாவின் பிரிவுத் துயரால்தான் ஆமினா இப்படி நடந்துகொள்கின்றாள் என்று ருமைஸாவிடம் போய் விளக்கம் கொடுக்க முடியுமா? இதெல்லாம் சொல்லிப் புரிய வைக்கும் விடயங்களல்லவே. அதனால் ருமைஸாவிடம்,

"நீங்க ஒன்டும் நினைக்காதீங்க தங்கச்சி. என் நண்பி ஆத்திகாவப் போல உங்கள நினைச்சித்தான் இங்க வந்து ஆமினா உங்கள தொல்ல படுத்துறா. நா அவக்கு விளங்கும்படியா சொல்றேன். நீங்க அத தவறா எடுத்துக்காதீங்க.." என்று கரீமா கூறினாள்.

ஆமினாவுக்கு தான் இழந்த அன்பின் வலி இன்னும் மனதில் இருக்கின்றது. ஆனால் அதையும் தாங்கித்தானே ஆக வேண்டும். உறவுகளால் வரும் பாசத்தைப் போலவே, பாசத்தால் வரும் உறவும் ஆழமானது. தற்காலிகமான இழப்பாக இருந்தாலும் சரி, நிரந்தரமான இழப்பாக இருந்தாலும் சரி யாருடைய இடத்தையும் யாராலும் நிரப்ப முடியாது. உலகத்தில் யாரும் யாருக்கும் நிகரில்லை என்று ஆமினாவுக்கு மெல்ல மெல்லப் புரிந்தது.

 
இப்போதெல்லாம் ஆமினா வானத்தின் இருளைக் கண்டுகொள்வதில்லை. நட்சத்திரங்களையே ரசிக்கிறாள்!

வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்