18. வீடு - (சிறுகதை)
வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்
நிஸாம் நானா கிட்டத்தட்ட ஐம்பத்தைந்து வயதை அண்மித்தவர். ஒரு சில்லறைக் கடையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். கிடைக்கும் வருமானத்தில் அவரது குடும்ப வண்டி தட்டுத் தடங்கலுடன் என்றாலும், சந்தோசமாக நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால் கடந்த ஒரு வாரமாக அவரது நிம்மதிக்கு உலை வைத்து விட்டாற் போன்று அந்தச் சம்பவம் இடம்பெற்றது.
"நிஸாம் நானா வாற மாசம் மகன்ட கலியாணம் வெச்சீக்கி. அதனால ஊடு தேவப்படுது. எப்படி செல்லுறன்டு எனக்கு வெளங்குதும் இல்ல. நீங்க வேற ஒரு ஊட்ட பாத்துக் கொள்ளுறது நல்லமெனா.." என்றார் வீட்டு உரிமையாளர் பரீத்.
பரீத் இவ்வளவு காலம் நிஸாம் நானாவின் நிலைமை அறிந்திருந்த படியால் குறைந்த வாடகைக்கு அவர்களை அனுமதித்திருந்தார்.
திடீரென்று வீடு மாறுவதென்றால் இந்தக் காலத்தில் எப்படிச் சாத்தியமாகும்? முற்பணம் கட்டுவதற்கே இலட்சக் கணக்கில் காசு கொடுக்க வேண்டுமல்லவா? பரீத் முற்பணம் எதையும் பெற்றுக்கொள்ளாமல் மாத வாடகைக்கு மாத்திரம் நிஸாம் நானாவை குடும்பத்துடன் தங்க அனுமதித்ததே பெரிய விடயம். அவரது வீட்டுக்கு குடிவந்தும் இருபது வருடங்கள் கடந்துவிட்டதை எண்ணிப் பார்த்தபோது நிஸாமுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.
முதன் முதலாக நிஸாம் வரும்போது, பரீதின் மகன் ஐந்து வயதுப் பாலகனாக இருந்தான். இன்று அவனுக்குத் திருமணம் ஏற்பாடாகிவிட்டது. நிஸாமுக்கு மிகவும் வெட்கமாக இருந்தது. இந்த இருபது வருட காலத்தில் தனக்கென ஒரு வீட்டை அமைத்துக் கொள்வதற்கு பொருளாதாரம் அவருக்கு இடம்கொடுக்கவில்லை.
முப்பது வருடங்களுக்கு முதல் நிஸாம் நானா திருமணமுடித்து நான்கு வருடங்களில் அவரது மனைவி இறந்துவிட்டார். ஆணும் பெண்ணுமாக இரண்டு பிள்ளைகளுடன் அல்லாடிக் கொண்டிருந்தவருக்கு மறுமணப் பேச்சு வார்த்தைகள் நடந்தன. ஆனால் அவரோ தன்னைப் போல வாழ்விழந்த ஒரு விதவையை மணமுடிக்கவே எண்ணினார். எனவே இரண்டு பெண் பிள்ளைகளுடன் விதவையாகி இருந்த சரீபாவை தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
நிஸாமும் புதிய மனைவியும் நான்கு பிள்ளைகளையும் சரிசமமாகவே நடத்தினார்கள். இதெல்லாம் பழைய கதை. இன்று பிள்ளைகள் நால்வரும் வளர்ந்து ஆளாகிவிட்டார்கள். வயதுக்கு வந்த பெண் பிள்ளைகளை வைத்துக்கொண்டு இப்போதைய சூல்நிலையில் வேறு வீடு தேடுவது பெரிய கஷ்டம்தான். ஆனாலும் பரீத்திடம் பொறுத்துக்கொள்ளும்படி கேட்பதற்கு நிஸாமால் முடியவில்லை. ஏனெனில் நிஸாமின் எல்லா விடயங்களுக்கும் முதலில் உதவி ஒத்துழைப்பது பரீத்தான்.
வேறு வீடு பார்த்துக் கொண்டால் நல்லது என பரீத் பணிவாகக் கூறும்போதுகூட பரீதின் கண்கள்தான் கலங்கியிருந்தன. நிஸாமை அனுப்ப அவருக்கும் விருப்பமில்லை. அப்படிப்பட்ட ஒருவரிடம் இன்னும் காலக்கெடு தாருங்கள் என்று கேட்டு அவரைச் சங்கடப்படுத்தக் கூடாது என்று சிந்தித்தார் நிஸாம்.
00000
நீண்ட நேரம் நிஸாமை பள்ளியில் அவதானித்துக் கொண்டிருந்தார் நவ்பர் ஹாஜி. நிஸாம் ஒவ்வொரு நாளும் இப்படி உருகி உருகி துஆக் கேட்பதைப் பார்த்த நவ்பர் ஹாஜிக்கு ஒரு எண்ணம் உதித்தது. அந்த எண்ணத்தை வல்ல இறைவன் அவரது உள்ளத்தில் உதிக்கச் செய்ததை யாரும் அறிந்திருக்கமாட்டார்கள்.
"நிஸாமுக்கு ஒரு வீடு வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும்"
தன் மனதில் தோன்றிய எண்ணத்தை செயல் வடிவில் காட்டுவதற்குத் துணிந்தார் நவ்பர் ஹாஜி. அவர் இதுபற்றி தன் மனைவியிடம் கலந்தாலோசித்தார். நவ்பர் ஹாஜியின் மனைவிக்கு மிகவும் சந்தோசமாக இருந்தது. இத்தகையதொரு மனிதப் புனிதரை, தான் கணவனாகப் பெற்றதை எண்ணி அகமகிழ்ந்தார்.
நவ்பர் ஹாஜி இளகிய மனம் படைத்தவர். மற்றவர்களின் துன்பங்களைத் தனதாகக் கருதிக் கொண்டு அவற்றை சுகப்படுத்தத் துடிப்பவர். அல்லாஹ்வின் மீது அதிக நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் அவரைப் பார்க்கும்போது மற்றவர்களுக்கு பக்தியும் கண்ணியமும் தோன்றும்.
நிஸாம் தன் கவலைகளை யாரிடமும் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. மற்றவர்களின் முகபாவனையைக் கவனித்து அவர்களது மன உணர்வுகளைத் துல்லியமாக அறிந்துகொள்ளும் வலிமை நவ்பர் ஹாஜிக்கு இயற்கையாகவே இருந்தபடியால், அவர் நிஸாமின் மனதைப் படித்து அவரது தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முன்வந்தார். நவ்பர் ஹாஜி ஒரு உளவியலாளரும் கூட.
தனக்குத் தெரிந்த சில நண்பர்களிடம் நிஸாமின் நிலைமையை எடுத்துக் கூறினார். நவ்பர் ஹாஜி மீது மிகுந்த அபிமானமும் அன்பும் வைத்திருக்கும் நண்பர்கள் தலா ஐந்து இலட்சங்கள், மூன்று இலட்சங்கள், இரண்டு இலட்சங்கள் என்று ஒவ்வொருவரும் தன்னால் இயலுமான தொகையைத் தருவதாக ஒப்புக் கொண்டார்கள். பரீதும் தானே முந்திக்கொண்டு இரண்டு இலட்சங்களைக் கொடுத்து உதவினார். வீடு வாங்குவதற்கான பணத்தைத் திரட்டிய நிலையில் நவ்பர் ஹாஜி தானும் ஒரு சிறிய தொகைப் பணத்தைப் போட்டு நிஸாமை அழைத்தார். இந்த வீட்டு விடயத்துக்காக தான் முயற்சி செய்ததில் அறுபது இலட்சங்கள் சேர்ந்துள்ளது என்ற முழு விபரங்களையும் கூறினார்.
நிஸாமுக்கு உள்ளம் உருகி ஆறாய் ஓடுவது போலிருந்தது. அவரது கவலைகளை எல்லாம் நவ்பர் ஹாஜி சுத்தமாகத் துடைத்து விட்டாற் போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தியவராக அகமகிழ்ந்தார். நவ்பர் ஹாஜிக்கும் அவரது குடும்பத்தாருக்கும், காசு தந்து உதவியோருக்கும் நிஸாமின் குடும்பத்தினர் மனமுவந்து துஆக் கேட்டனர்.
நவ்பர் ஹாஜி வீடு பார்ப்பதற்காக நிஸாமை அழைத்துச் சென்றார். எந்த வீட்டைக் காட்டிய போதும் நிஸாம் அவ்வீட்டிலுள்ள நிறைகளை மட்டுமே பார்த்தார். அங்கே கண்முன் தெரிந்த ஒருசில குறைகள்கூட நிஸாமைப் பொறுத்தளவில் பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை. அவர் இவ்வாறு நடந்துகொள்ளும் பாங்கு நவ்பர் ஹாஜிக்கு மேலும் பாசத்தை வரவழைத்தது. பார்க்கும் வீட்டை நல்லதாகவே பார்ப்போம் என்றெண்ணி, ஒரு குடும்பம் தன்னிறைவாக வாழக்கூடியதொரு வீட்டையே தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.
இன்னும் நான்கு இலட்சங்கள் தேவைப்பட்ட நிலையில் வீடு வாங்க வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தத்துக்குரிய தினம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. எப்படி மிகுதிப் பணத்தைத் திரட்டுவது என்று தடுமாறி நின்ற வேளையில் நவ்பர் ஹாஜிக்கு தொலைபேசி அழைப்பொன்று வந்தது.
"வீடு வாங்கும் விடயம் முடிவடைந்துவிட்டதா?" என்று மறுமுனையில் இருப்பவர் கேட்டபோது, இன்னும் நான்கு இலட்சங்கள் போதாமல் இருக்கும் நிலமையைக் கூறினார் நவ்பர் ஹாஜி. தொலைபேசியில் கதைத்தவர் அந்தத் தொகையைத் தானே தருவதாக ஒப்புக்கொண்டார். சொன்ன மாதிரியே அதை வங்கியில் உடனடியாக வைப்புச் செய்தார்.
அல்லாஹ்வின் பேருதவியாலும் நவ்பர் ஹாஜியாரின் தலையீட்டாலும் சிறந்த மாடி வீடு ஒன்றை நிஸாம் பெற்றுக்கொண்டார். அவரது மனதில் உறுத்திக் கொண்டிருந்த பெரியதொரு பிரச்சினைக்கு அல்லாஹ் சரியான தீர்வைக் கொடுத்திருந்தான்.
ஒரு விதவைக்கு வாழ்வளித்து, அவளது பிள்ளைகளையும் தன் பிள்ளைகள் போல் கவனித்து, தன்னால் முடிந்தளவு அவர்கள் எல்லோரையும் நன்றாகப் பராமரித்து, அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கும் கட்டுப்பட்டு நடந்த நிஸாம் இன்று தன் குடும்பத்தாரோடு மகிழ்ச்சியாக தனது சொந்த வீட்டில் இருக்கின்றார். நிஸாமின் அந்த மகிழ்ச்சியில் நவ்பர் ஹாஜியும் அக மகிழ்ந்தார்!
வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்
